| |
پيامبر صلى الله عليه و آله (مكارم الاخلاق)
اَنـَا اَديبُ اللّه وَ عَلىٌّ اَديبى ، اَمَرَنى رَبّى بِالسَّخاءِ وَ الْبِرِّ وَ نَهانى عَنِ الْبُخْلِ وَ الْجَفاءِ وَ ما شَىءٌ اَبْغَضُ اِلَى اللّه عَزَّوَجَلَّ مِنَ الْبُخْلِ وَ سوءِ الْخُلُقِ، وَ اِنَّهُ ليُفْسِدُ العَمَلَ كَما يُفْسِدُ الخَلُّ الْعَسَلَ؛
من ادب آموخته خدا هستم و على، ادب آموخته من است. پروردگارم مرا به سخاوت و نيكى كردن فرمان داد و از بخل و سختگيرى بازَم داشت . در نزد خداوند عزّوجلّ چيزى منفورتر از بخل و بد اخلاقى نيست. بد اخلاقى ، عمل را ضايع مى كند ، آن سان كه سركه عسل را. |
|
|
| | |
| | 
|
|
|
| |
|
رییس دیوان عدالت اداری گفت: حضرت امام حسن مجتبی(ع)، بقای شیعه و اسلام را در آن مقطع از تاریخ در صلح دانست، بنابراین اگر عاشورا را موجب دوام اسلام میدانیم، قطعا صلح امام حسن مجتبی(ع) نیز همان اثر را داشت. 
